می نویسم چون: "استاد می گوید: بنویس! چه یک نامه، خاطرات روزانه، یا یادداشتی موقع صحبت با تلفن ـ اما بنویس! با نوشتن به خدا و دیگران نزدیکتر می شویم. اگر می خواهی نقش خودت را در جهان بفهمی، بنویس. سعی کن روحت را در نوشته ات بگذاری، حتا اگر هیچ کس کارت را نمی خواند ـ یا بدتر، حتا اگر کسی چیزی را بخواند که نمی خواهی خوانده شود. همین نوشتن به ما کمک می کند افکارمان را تنظیم کنیم و پیرامونمان را واضح تر ببینیم. یک کاغذ و قلم معجزه می کند ـ درد را تسکین می دهد، رویا ها را تحقق می بخشد و امید های از دست رفته را باز می گرداند. کلمه قدرت است."۱ و دلم میخواهد که شما نظر بدهید چون: "متکلم را تا کسی عیب نگیرد سخنش صلاح نپذیرد "۲ ۱- از مکتوب پائولو کوئیلیو ۲- از گلستان سعدی
سلام از اینکه سر زدی ممنون اگه باز هم بیای خوشحال می شم
بدیش اینه که اینجا هیشکی از متکلم عیب نمیگیرخه همه تعریفشو میکنن اغلب ...انتقاد سازنده کم دیده میشه واسه زیاد شدن کانتر وبلاگها
سلام خوب امیدوارم شروع کنی دوباره من هم رفتم به آدرس جدید بای فعلا